KLIK HIER VOOR INFORMATIE
OVER DE SITE

GEZONDHEIDSTIPS

ERVARINGEN EN INZICHTEN

CLICK HERE FOR
THE PARENT SITE
and SITE SEARCH



Anorexie

Anorexia nervosa is een ziekelijk gebrek aan eetlust. Dat is een kwaal, die helaas maar al te goed bekend is. Maar (let op), lang niet alle mensen met een gebrek aan eetlust hebben anorexia nervosa. Mensen die zichzelf wat dunnetjes vinden, lijden zelfs per definitie niet aan anorexia nervosa. Want het typerende aan anorexia nervosa is dat mensen welke met deze kwaal zijn behept, vanwege een verwrongen zelfbeeld, zelf niet in de gaten hebben dat zij te mager zijn. Voor mensen die niet aan anorexia nervosa lijden, maar die wel graag iets zouden willen gaan groeien, hebben wij een heel andere tip beschikbaar dan voor de mensen die daar duidelijk wel aan leiden. Voor beide heel verschillende oorzaken van een gebrek aan eetlust, valt er wel degelijk een ontsnappingsroute uit hun poel van ellende aan te wijzen.

Mensen die aan de andere vorm van (het min of meer normale gebrek aan eetlust) lijden, waarbij geen sprake is van een onderliggende psychische ziekte, zouden zichzelf met de volgende tip kunnen helpen. Het feit dat men te mager is, is dan duidelijk gerelateerd aan het feit dat men te weinig (goed) voedsel binnen krijgt. Het probleem daarbij is dan vaak dat men wel meer wil eten, maar dat men dat meerdere eten niet óp kan. "Uw maag is dan te klein", zegt men dan op een mogelijk wat al te simplistische wijze. Het hongergevoel, wat er normaal gesproken voor zou moeten zorgen dat men meer eet, is dan niet (meer) adequaat genoeg aanwezig. Voor het herstellen van een gezond hongergevoel zou men, voor men op bed gaat en nadat men zijn eigen normale dagelijkse hoeveelheid voedsel heeft binnengekregen, een eetlepel droge havermout moeten doorslikken. Veel mensen zijn niet zo gecharmeerd van het eten van havermoutpap, maar het doorslikken van een lepel droge havermout (met wat water) is een fluitje van een cent. In de maag zal die havermout vervolgens, na het opnemen van vocht wat in de maag aanwezig is, gaan uitdijen. Door het daarop volgende uitzetten van de maag herstelt zich dan het hongergevoel, waardoor men in het vervolg meer zal kunnen gaan eten. Men begint eerst iedere avond in de late uurtjes met het doorslikken van slechts één eetlepel droge havermout, om dit vervolgens op te gaan voeren naar een iets groter aantal lepels droge havermout.

In grote tegenstelling tot de in de vorige alinea genoemde vorm van anorexie (het meer normale gebrek aan eetlust), heeft men bij de gevaarlijke vorm van anorexie (bij de vorm van anorexie die "anorexia nervosa" wordt genoemd) wel hulp van andere mensen nodig. Al is het alleen al omdat men bij deze vorm van anorexie niet, of nauwelijks, in de gaten heeft dat men te mager is. Deze vorm van anorexie is zo verraderlijk gevaarlijk dat men er zondermeer aan zou kunnen gaan overlijden. Het uithongeren van de mensen met anorexia nervosa wordt waarschijnlijk in stand gehouden doordat deze mensen verslaafd raken aan de opiumachtige stoffen die in de hersenen vrijkomen door het tekort aan eten. Als er door andere mensen hulp wordt geboden aan mensen met anorexia nervosa, is dat dan met name ook om te voorkómen dat die mensen er aan zouden komen te overlijden. Maar vanwege het verwrongen zelfbeeld van die mensen is het voor andere mensen niet zo eenvoudig om hen te helpen. Hoe krijgt men dat dan wel voor elkaar. Hoewel er sterk aan getwijfeld wordt of men werkelijk wel iets, ter genezing, voor dit soort patiënten kan doen, is het naar onze ervaring wel degelijk mogelijk om deze patiënten afdoende hulp te gaan bieden. Die hulp kan zelfs na slechts enkele dagen van behandeling al zijn vruchten blijken op te gaan leveren. Er is namelijk iets waar mensen in het algemeen, en dus ook deze patiënten, geen weerstand aan kunnen bieden. Dat is een uitzonderlijk positieve en liefdevolle advisering en benadering. Als men deze patiënten alleen maar zeer positief toespreekt en ze zeer liefdevol behandelt, zal op den duur hun weerstand tegen het opvolgen van de adviezen gaan afbrokkelen. Er moet geen enkel punt van kritiek op hen over de lippen komen. En de oprecht goede bedoelingen moeten ten alle tijde ook in de lichaamstaal, van de persoon die hen wil helpen, naar voren komen. Hoe beter de persoonlijke band tussen die persoon en een dergelijke patiënt wordt, hoe groter de kans is dat deze werkelijk van betekenis zal kunnen zijn voor de beteffende patiënt. De leefomstandigheden tijdens die dagen, waarop die persoon invloed op de patiënt hoopt te kunnen krijgen, moeten voor die patiënt ook optimaal aangenaam en gezellig zijn. Dat voorkómt dat de patiënt zich al te gemakkelijk aan de behandeling zal gaan ontrekken. En dat vergroot de kans dat de aanpak succesvol zal zijn.

Tijdens die weinige dagen dat de behandeling zal hoeven te duren, is het wel verstandig om zo nu en dan via een film, of via een documentaire, aan de patiënt te tonen wat andere mensen op dit gebied is overkomen. Dit geeft een vergelijkbaar positief effect als wat men bij groepstherapie ziet optreden. En het vergroot de kans dat de impact van deze kwaal ook werkelijk bij de patiënt zal gaan landen. Maar, pas op, ook tijdens het vertonen van die film, of die documentaire, mag men nooit en te nimmer afwijken van de beoogde positieve en liefdevolle benadering. En verwacht niet dat de patiënt na afloop van de behandeling ineens massa's voedsel gaat innemen. Dat hoeft ook niet! Als de patiënt eerst slechts een half sneetje brood per dag extra blijkt te gaan innemen, is dat reeds het mogelijke begin van het einde van dit zo hardnekkige gezondheidsprobleem.

P.S. Mensen die te weinig eten binnenkrijgen, lopen ook een groot gezondheidsrisico wanneer er een vergrote kans is op het zich ontwikkelen van de kwaal die bekend staat als leververvetting.

Vóór u besluit om een tip (die op deze website staat vermeld) te gaan opvolgen, dient u eerst de veiligheidsadviezen te lezen. Klik daarvoor op deze link.